Վայոց ձորի նախկին փոխմարզպետ Ռազմիկ Տոնոյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
Չէ,չեղավ էսպես…
44 օրյա աղետալի պատերազմից հետո,բոլորս լծված էինք մի գործով,հավատացնել աշխարհին,որ մոտենում է նոր աղետ,որ ադրբեջանը ցեղասպան է,ադրբեջանը էթնիկ զտման է տանում գործընթացը ,և դուռ է ,որ ծեծում էինք մեր դաշնակից`սկսած եվրոպայից, Ամերիկան էլ հետը զուգահեռ ,ու մեզ` բոլորիս,հավատացնում էին,թե ,եթե կարողանանք ապացուցել աշխարհին,միջոցներ ձեռք կառնի,ճիվաղի ձեռքերը կկապի…Աշխարհն անընդհատ մեզ ասում էր,թե պարզ չի ոնց որ,այդքան էլ չի փակել կյանքի ճանապարհը,դե փոխհրաձգությունա,չեք հասկանում ո՞վ,ե՞րբ է կրակում,ով սկզբից սկսեց…Ու այդ ֆոնին մենք մեզ քննադատում էինք,թե լավ չենք ներկայացնում,է´լ ավելի ու ավելի մեծ թափով էինք լծվում այդ գործին:Առաջատար հեռուստաընկերություններով հարցազրույցներ տալով,զանգ զանգի հետևից,էլ ԱՄՆ,էլ եվրոպա,էլ Ռուսաստան,միջազգային դատարան,և էդպես շարունակ…մի կողմից մեզ քննադատում էին,որ վատ ենք ներկայացնում ,մյուս կողմից գովաբանում, որ ընթացքը մոտեցնում ենք նրան,որ արդեն հավատում են,որ հեսա կբնաջնջեն:Եկավ այդ օրը,սովամահության հասցրեցին,պատերազմեցին,տեղահանեցին,գերեվարեցին,ու այդ ամենն աշխարհի աչքի առաջ,չեկիստի տղա ալիևն անպատժելի է փաստորեն !!!
Հ.Գ. հիմա,ինքս ինձ հարց եմ տալիս, 44-օրյա աղետալի պատերազմից հետո ,տղերք,մենք ինչով էինք զբաղվում ընդհանրապես ,որ ու՞մ,ի՞նչ ապացուցենք… Կարծում եմ,եթե էս աշխարհում մեկը կար,որին պետք էր այս ամենն ապացուցել,դա մենք էինք,ես ու դու ով կարդաց այս ամենը…
