Գիտնականները ստեղծել են սպիտակուցային գել, որը պարունակում է ռադիոակտիվ յոդ-131 ատոմներ, ինչը կարող է օգտագործվել ենթաստամոքսային գեղձի քաղցկեղի ծանր տարբերակների եւ դժվար հասանելի այլ ուռուցքների դեմ պայքարին: Հնդկաստանի եւ ԱՄՆ-ի հետազոտողների աշխատանքը հրապարակված է Nature Biomedical Engineering ամսագրում:
Բժիշկները սովորաբար օգտագործում են ռադիոթերապիայի մի քանի տարբեր ձեւեր: Սակայն գամմա ճառագայթումից, վերջին տարիներին հայտնի է դարձել արագացված մասնիկների վրա հիմնված թերապիա՝ պրոտոններ, նեյտրոններ կամ ավելի ծանր տարրերի միջուկներ։ Այս մոտեցումները արդյունավետորեն ոչնչացնում են ուռուցքները, սակայն դրանք բացասաբար են ազդում հարեւան մարմնի հյուսվածքների վիճակի վրա։ Սա բարդացնում է քաղցկեղի այն ձեւերի դեմ պայքարը, որոնք առաջանում են մեծ խորություններում, ինչպես նաե ներսում կամ ոսկորների շուրջ:
Հետազոտողները լուծել են այս խնդիրը ռադիոակտիվ սպիտակուցային գելով, որը կարող է ներարկվել ուռուցքի մեջ եւ ոչնչացվել անկայուն յոդ-131 միջուկների քայքայման արդյունքում առաջացած բետա ճառագայթման միջոցով: Այս ճառագայթումը չի թափանցում մարմնի մեջ այնքան, որքան գամմա ճառագայթները, եւ ապահովում է կետային ազդեցություն ուռուցքի վրա:
Գելը էլաստինի սպիտակուցի ձեւ է, որը սենյակային ջերմաստիճանում հեղուկ վիճակում է մնում, սակայն մարմնի մեջ ներարկվելուց եւ տաքանալուց հետո վերածվում է գելի: Սպիտակուցային մասի կառուցվածքն ընտրված է այնպես, որ այն աստիճանաբար քայքայվի, քանի որ յոդ-131 ատոմները քայքայվում են եւ վերածվում կայուն քսենոնի։ Սա ապահովում է նյութի արտազատումը օրգանիզմից։
Գիտնականները մշակումը փորձարկել են մկների վրա, որոնց մարմնում տեղադրվել են ենթաստամոքսային գեղձի քաղցկեղի ագրեսիվ ձեւերի բջիջներ։ Փորձերը ցույց են տվել, որ զարգացումը կրծողների 80 տոկոսի մոտ ամբողջությամբ ոչնչացրել է ուռուցքները, իսկ մյուս մկների մոտ զգալիորեն կրճատել նորագոյացությունների ծավալը։ Այս ցուցանիշը զգալիորեն ավելի բարձր է, քան կարելի էր հասնել սովորական ռադիոթերապիայի եւ պաքսլիտաքսելի համակցությամբ:
