Պատկերը՝ Նոկտա
Սանկտ Պետերբուրգում Նիկոլ Փաշինյանը իր քաղաքական հորից՝ Պուտինից մատանի ստացավ, ինչպես ԱՊՀ երկրների մյուս ղեկավարները։ Ռուսաստանում ճորտատիրությունը պաշտոնապես վերացվել է 1861 թվականին, բայց այս կամ այն անունով՝ ցարիզմ, կոմունիզմ, լիբերալիզմ, պուտինիզմ, շարունակում է մնալ այդ երկրի ոչ միայն ներքին հարաբերությունների, այլեւ արտաքին քաղաքականության հիմքը։ Ֆեոդալներն էլ ճորտեր էին, որոնց ցարը շնորհում էր հողի տիրապետության ու բաժանման իրավունքը։ Պուտինը, որը հակված է մառազմատիկ «գաղափարաբանության» ու խորհրդապաշտության, ցարական մայրաքաղաքում դա էր անում՝ հավատարմության ու պրոռուսական բլոկները չլքելու համար։
Մատանին ստանալուց հետո Փաշինյանը վերադարձավ ու այցելեց Կենտրոնական բանկ ու Մեր ժամանակի հերոսը միջոցառմանը։ ԿԲ-ում նա արձանագրեց կառավարության հաջողություններն ու բանկերի մեծ շահույթը, որը կապված է մոբիլիզացիայից փախած ռուսների փոխանցումներով՝ զուր չէ, որ Պուտինն ամեն հանդիպմանը նշում է ՀՀ եւ ՌԴ ապրանքաշրջանառության «աննախադեպ» աճը։ Իսկ Մեր ժամանակների հերոսը միջոցառմանը Փաշինյանը նշեց, որ բանակը վերջապես առաջին անգամ 13-րդ աշխատավարձ է ստացել, եւ հերթական անգամ արցախցիների երեսով տվեց «աննախադեպ» ֆինանսական հատկացումները։
Մինչ այս պահը կառավարությունը, ՔՊ-ն չեն արձագանքել Ֆրանսիայի առաջատար կուսակցությունների՝ Մակրոնին ուղղված նամակ-կոչին, որն աննախադեպ իրադարձություն է առանց չակերտների եւ իր նշանակությամբ չի զիջում Ֆրանսիայի խորհրդարանի զույգ պալատների ընդունած 4 բանաձեւերին։ Ավելին, այն Հայաստանին ռազմական աջակցության եւ ՀՀ, Արցախը ներառյալ, անվտանգության երաշխիքներ տրամադրելու կոչ էր։ Մինչ այդ, ՀՀ կառավարությունը չէր արձագանքել Ֆրանսիայի ԱԳ նախարար Կոլոնայի կրկին առանց չակերտների աննախադեպ հայտարարությանը, որը վերաբերում էր Ռուսաստանի միջնորդությանն Արցախի հարցում։ Ֆրանսիան շարունակում է բաց պահել հայկական իրավունքների խնդիրը, նույնիսկ այն բանից հետո, երբ Նիկոլի մասնակցությամբ թիկունքից ստոր հարված հասցվեց Մակրոնին ու Ֆրանսիային։
ՀՀ կառավարությունը գործնական քայլերով չի արձագանքում այս ամենին, փոխարենը Պուտինի ու Ալիեւի հետ գործնական քայլեր է ձեռնարկում արտաքին միջամտության եւ հայկական իրավունքների քննարկումների հնարավորությունները չեզոքացնելու համար։ Այդ նպատակին են ծառայում ինչպես եռյակի բեմադրած կրկեսը, այնպես էլ Նիկոլի թպրտոցները ՀՀ «ինքնիշխան տարածքի» օկուպացիայի, միջանցքի, ռուս «խաղաղապահների» մասին։
Ինչ հայկական իրավունքներ, ինչ ՄԱԿ խաղաղապահ առաքելություն, ինչ․․․ կարեւորը Պուտինի մատանին է՝ հայկական հողն ու պետականությունը հանձնելու նրանից ստացած իրավունքն՝ իշխանության դիմաց։ Ըստ այդմ, Նիկոլի ժամանակների հերոսը (խոսքը միջոցառման մասնակիցների մասին չէ) պետք է լինի անհայրենիք, անարմատ, անուղեղ զանգվածը։ Տիկին վարչապետի գրառումները՝ վկա։
«Աննախադեպ» նշաձողի Նիկոլը պետք է չքվի եւ չքվելու է՝ սա պետք է լինի հայկական պետականության վերածննդի ու հայկական իրավատիրության նախադեպը։
Աղբյուր՝ Lragir.am
