Նիկոլը Ալիևից ավելի Ալիևի է, ու ոչ միայն խոսում ա դրա մասին, այլ որպես բացարձակ ճշմարտություն մատուցում․ Արմեն Հովասափյան

Ամենացցուն օրինակը երեկ ԱԺ-ում հնչեցրած «Արցախում ծնված ադրբեջանցի կնոջ ու հայ կնոջ» դեպքն էր։ Նայեք ինչ ա դուրս տալիս․ ասում ա՝ «եթե էդ կինը հղի ա եղել ԼՂ-ում ու հետո ուրիշ տեղ երեխա ա ունեցել, նշանակում ա, էդ երեխան էլ ա ղարբաղցի ու պտի մասնակցեր հանրաքվեին»։

Պոպուլիզմի ճղճիմագույն մաստեր-կլաս․ սա էն թեզն ա, որ Ալիևը կերազեր, որ հայաստանյան միջավայրում խոսեն, չեմ ասում պետական մակարդակով հայտարարեն, այլ ուղղակի խոսեն, բայց Նիկոլը Ալիևից ավելի Ալիևի է, ու ոչ միայն խոսում ա դրա մասին, այլ որպես բացարձակ ճշմարտություն մատուցում։ Էն աստիճանի լղոզված է թեման խուրդում, որ շարքային հայի համար դա ոչ մի կերպ ընկալելի չի, թե իրականում ինչ պետք է տեղի ունենար Արցախում հնարավոր հանրաքվեի դեպքում․ փաստացի ամբողջ բազարը գնում էր նրա շուրջ, որ հստակ թիվ կար ֆիքսված հանրաքվեին մասնակացելու համամասնության հետ կապված՝ 68-22 հարաբերակցությամբ, ու սրա մասին շեշտվել է բազմաթիվ անգամներ (68% հայեր, 22% ադրբեջանցի):

Ի դեպ՝ էս հարցը Կազանում Սերժ Սարգսյանի կողմից վերջնականապես փակվեց։ Հիմա եկել է պառլամենտում իրեն մեջտեղից պորթում ու զուգահեռ իրականության հեքիաթներ է մատոցում, որը, ցավոք սրտի, հանրություն կոչվածի մոտ էլի աշխատելու է։

Վերջում մի կարևոր դիտարկում․ երեկ իր «բենեֆիսի» ժամանակ, որ արագ-արագ խոսում էր, մի միտք ասեց․ «Էն տարածքները, որոնք պատկանում են ադրբեջանական կողմին, պետք է վերահսկվեն Ադրբեջանի կողմից, էն տարածքները, որոնք հայկական են, պետք է վերահսկի Ադրբեջանը, ըըըը Հայաստանը, վայ խառնեցի․․․»։ Սա հենց էնպես ասված միտք չէր, ինքը ոչ մի բան օդում ի զուր տեղը չի ասում ու անում, ամեն ինչ հստակ գծած է, հերթական թեստն էր։

Առայժմ էսքանը։