Իմացա, որ հորս սպանող ադրբեջանցուն ու իր հետ Հայաստան հասած ադրբեջանցի զինծառայողին ուղարկում են Ադրբեջան` 32 հայ գերու դիմաց, բայց այնպես չէ, որ այս որոշում ինձ համար ընդունելի է։ Այսինքն, եթե այդ դեպքը չլիներ, ադրբեջանցին չմտներ Հայաստան, հորս չսպաներ, 32 գերիներին չէին վերադարձնելո՞ւ։ Այս մասին MediaHub-ի հետ զրույցում ասել է Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի սպանված պահնորդ Հայրապետ Մելիքսեթյանի որդին՝ Ժորժ Մելիքսեթյանը:
Երեկ հայտնի դարձավ, որ Ադրբեջանը գերեվարված 32 հայի է վերադարձնելու Հայաստանին 2 ադրբեջանցու դիմաց։ Այդ երկու ադրբեջանցիները ապրիլի 10-ին Հայաստանի պետական սահմանը հատած զինծառայողներն են՝ Ագշին Գաբիլի Բաբիրովը և Հուսեյն Ահլիմանի Ախունդովը, որը ԶՊՄԿ աշխատակցին էր սպանել։
Երկու օր առաջ էլ Ժորժ Մելիքսեթյանը MediaHub-ին փոխանցել է, որ իր պահանջը դատարանը բավարարել է, այսինքն՝ հորը սպանած Ախունդովը ցմահ է դատապարվել, բայց սա իր համար տարօրինակ էր, որովհետև որոշումը ժամանակից շուտ էր կայացվել։ Այսօր արդեն Ժորժի մտահոգություններն իրենց պատասխանը ստացան։
«Սա ինձ համար ընդունելի չէ, չնայած, որ կանխատեսում էինք, մտքի հետ ո՞նց հաշտվենք։ Եթե չգային, մարդ չսպանեին, պատահական չբռնվեին, մեր բոլոր տղաները պիտի այնտեղ մնային, մինչև սպասեինք մի թուրք գար, մարդ սպաներ, դրանից հետո փոխանակում կատարվի, լոգիկան չեմ հասկանում։ Ամենավատն էն ա, որ ոչինչ փոխել չենք կարող, որ մեր կառավարությունը մեր կողմը չի բռնել, այլ թուրքի կողմից է։ Եթե ադրբեջանցին կարողանում է Արցախում ապրողին, որը ոչինչ չի արել, ոչ մի ռազմական գործողության չի մասնակցել, բռնել, տանել, դատել որպես տեռորիստ, իսկ մեր կողմը այնպես չի կարողանում անել, որ մարդ սպանողն իր պատիժը ստանա, այսպես պետք է լինի»,-ասել է նա։
Ժորժ Մելիքսեթյանը նշել է, որ իրեն հետաքրքիր է՝ ադրբեջանցիներն արդեն Բաքվո՞ւմ են, թե՞ դեռ չեն ուղարկել։
Շարունակությունը՝ սկզբնաղբյուրում։
