Դժգոհ քաղաքացիներով հնարավոր է հավաքել բազմամարդ փողոց, փողոց պահելն է շատ դժվար, եթե չունես այլընտրանքային քաղաքական բովանդակություն։ Այս մասին գրել է քաղաքագետ Սուրեն Սուրենյանցը:
««2026թ.–ի ընտրությունները պետք է կանցկացվեն առանց ՔՊ–ի»,-ասել է Բագրատ Սրբազանը՝ հրաժարվելով փակագծերը բացել։
Թերևս, Սրբազանը խոսում է փողոցային պայքարով Փաշինյանին հեռացնելու անհրաժեշտության մասին:
Նման մի վերջաբան է ենթադրում նաև իմպիչմենտի նախաձեռնությունը:
Ես 100%-ով համաձայն եմ Փաշինյանի շուտափույթ հեռացմանը ու պատրաստ կլինեմ ուժերիս ներածի չափով լծվել Սրբազան պայքարին կամ «Արթուն ենք» շարժմանը: Բայց մի կարևոր «բայց» կա:
Սրբազանը պետք է հիմնավորապես բացատրի, թե ինչո՞ւ նույն Փաշինյանի հեռացումն անցած տարի հնարավոր չդարձավ, երբ Երևանի փողոցները հեղեղված էին մի քանի տասնյակ հազար մարդկանցով: Կան ինչո՞ւ իմպիչմենտի օրակարգը չի դառնում իրական քաղաքական գործընթաց, եթե նույնիսկ այն ներքաղաքական օրակարգի ամենաքննարկվող թեման է:
Պատասխանը շատ պարզ է՝ դժգոհ քաղաքացիներով հնարավոր է հավաքել բազմամարդ փողոց, փողոց պահելն է շատ դժվար, եթե չունես այլընտրանքային քաղաքական բովանդակություն: Եթե կուզեք՝ դա անվանեք ազգային- պետական նոր նախագիծ կամ «Հայկական օրակարգ»՝ ռեալիստական հիմքով:
Հենց դա ունեցանք Փաշինյանի հեռացման հարցը դառնում է հնարավոր՝ բոլոր հնարավոր միջոցներով, այդ թվում՝ ընտրություններով: Բնականաբար, քաղաքական այդ ծրագիրը ենթադրում է նաև քաղաքական հարթակի ձևավորում, որը, սակայն, կոնսոլիդացվելու է ոչ թե առաջնորդի, այլ կոնկրետ օրակարգի շուրջ: Մնացած խոսակցությունները հիշեցնում են «Պեպսի կոլայի» հայտնի գովազդը…»,-գրել է նա։
