Մոտ մեկ ամիս առաջ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի թիվ 94 մսուր-մանկապարտեզում լարված իրավիճակ էր ստեղծվել։ Տնօրեն Փառանձեմ Միրիբյանի դեմ բողոքում էին ծնողները՝ բարձրաձայնելով ինչպես կառավարման, այնպես էլ մանկավարժական միջավայրի հետ կապված խնդիրների մասին։
Ծնողները պնդում էին, որ տնօրենի վարքագիծը բացասաբար է անդրադառնում հաստատության աշխատանքի վրա․ նրանց խոսքով՝ մի շարք դայակներ և աշխատակիցներ ստիպված են եղել աշխատանքից հեռանալ, իսկ նրանց փոխարեն աշխատանքի են ընդունվել տնօրենի մտերիմները։ Ժամանակի ընթացքում պարզ դարձավ, որ դժգոհությունը միայն ծնողների կողմից չէ․ մանկապարտեզի աշխատակազմի մի մասը ևս դժգոհ էր` աշխատանքային իրավունքների խախտումների և անհարգալից վերաբերմունքի համար։
Բողոքի ակցիաների ընթացքում ստեղծված իրավիճակը հասավ այն կետին, երբ տնօրենի վարքագիծը ևս հարցականի տակ դրվեց․ նա փակվել էր իր աշխատասենյակում և խուսափում էր հանդիպումներից՝ չարձագանքելով ծնողների պահանջներին։
Սակայն օրեր անց նոր տեղեկություններ շրջանառվեցին․ պարզվեց, որ տնօրենը գտնվում է չվճարվող արձակուրդում, իսկ նրա պարտականությունները ժամանակավորապես կատարում է մեթոդիստը։ Երևանի քաղաքապետարանը հայտարարեց, որ հաստատությունն աշխատում է բնականոն ռեժիմով, իսկ տեղի ունեցածի վերաբերյալ ուսումնասիրությունը շարունակվում է։
Այստեղից էլ առաջանում են մի շարք հարցեր․ արդյո՞ք տնօրենի արձակուրդը պարզապես ժամանակավոր լուծում է՝ լարվածությունը նվազեցնելու համար, թե՞ սա փորձ է խուսափելու պատասխանատվությունից։ Եթե առաջիկա ամիսներին տնօրենը չվերադառնա աշխատանքի և չկայացվի հստակ որոշում՝ նրա պաշտոնավարման վերաբերյալ, հասարակության շրջանում կարող է ավելի ամրապնդվել այն կարծիքը, որ տեղի է ունենում լուռ հովանավորություն իշխանությունների կողմից ։ Հակառակ դեպքում ազատման կամ փոխարինման լուրը շատ չի ուշանա։
